Το ρολόι δείχνει λίγο πιο κάτω από τις 4 ώρες…. (ίσως) δεν έχει τόση σημασία.

Η αδρεναλίνη στα ύψη και ένα μαγικό δρομικό σύννεφο συναισθημάτων κατακλύζει το μυαλό. Έκρηξη συναισθημάτων!
Σαν μικρό παιδί που σκάει με χαρά την πολύχρωμη του τσιχλόφουσκα.

Αγώνα με αγώνα νιώθεις σταδιακά τα συναισθήματα και τις συγκινήσεις που κρύβονται πίσω από κάθε δρομική δοκιμασία, πίσω από κάθε προπόνηση και κάθε μικρό ή μεγάλο πόνο.
Πάντα μια νέα έκπληξη, διαφορετική, μοναδική και άγνωστη…
Μέχρι την επόμενη φορά

Εκατοστά μετά τον τερματισμό….

Νιώθω χαρά σαν μικρό παιδί….που δέχεται μια λιχουδιά
Είμαι αμήχανος σαν μικρό παιδί σε ξένο περιβάλλον…
Εξαντλημένος σαν μικρό παιδί που επιστρέφει από ατελείωτο απογευματινό παιχνίδι

Είναι η πρώτη φορά ….σαν μικρό παιδί
πρώτη φορά που κλαίω…..σαν μικρό παιδί!

10 λεπτά και ηρεμία…..
Σαν μικρό παιδί

Φλωρεντία 25 Νοεμβρίου 2013

tumblr_inline_mwxq3cQjzR1sqek2d

via http://1x.com/photo/56492

Y.Γ. To παρόν κείμενο συντάχθηκε λίγες ημέρες μετά την συμμετοχή στον 30ο Μαραθώνιο της Φλωρεντίας  

Main image via